biliyorum çok kıskancım

Biliyorum çok kıskancım

Göremediğim sahilleri kıskanırım ben

Sonbaharda üzerine basamadığım sarı yaprakları

Moda sahilinde kedilere yemek veren sabah erken kalkan teyzeyi kıskanırım

Orhan Veli dizeleri üzerinde içtiğin o sigaranın tadını

Çengelköy Çınar altında çayına gölgesi düşen çınarı kıskanırım

Binemediğim gemileri kıskanırım

Sabah yetişemediğim vapur günlerini kıskanırım

Güldüğünde gözleri kısılan biriyle içtiğin o nargileyi

Simit atamadığım martılı sabahları kıskanırım

Denize inen yokuşların varsa eğer senin seni de kıskanırım

Okuyamadığım kitapları kıskanırım

Benden çok ayracı olan insanları

Yağmurda dans edenleri
Rakı-balık keyfini Zeki Müren ile taçlandıranları

Ada'da bisiklet turuna çıkanları
Hele Cunda Adası’nda yaşanları çok kıskanırım

Kafasındaki tüm sorulara cevapları bulan insanları

Benden önce söylenmiş güzel sözleri hem sever hem kıskanırım

Henüz altını çizemediğim cümleleri düşündüğümde çizemediklerimi kıskanırım

Yılın ilk yağan karına tanık olamadığım kış gününü kıskanırım

Kiraz mevsimi gitme vaktidir gidemediğim yerleri kıskanırım

İzleyemediğim filmlerin sahnelerini kıskanırım

Sabah kalktığında seni karşılayan iğde kokusunu kıskanırım

 Evini, süs eşyalarını, takılarını kıskanmam ama gittiğin ülkeleri kıskanabilirim

Hatta Paris’te çektiğin fotoğrafları çok kıskanırım…

Yediğin yemeği değil ama ailenle gittiğin akşam yemeğinde edilen sohbeti kıskanırım

Yaptığın resimleri, gittiğin oyunları, abone olduğun dergileri kıskanabilirim

 Bir türlü hazırlamaya vakit bulamadığım alıntılar defterin varsa ki çok pis kıskanırım

Dünyayı benden çok tanıyorsan ve seviyorsan benden çok ki seni yine kıskanırım

Ama dünya bu biliyorum ki her şeye yetişemiyorum…

Ve sen başka kentlerde yaşayıp şu an özlediği şehirde olan kişi

Evet, en çok seni kıskanıyorum…